ค่าเที่ยว เบี้ยเลี้ยง เป็นค่าจ้างหรือไม่ ?
เดี๋ยวอาจารย์ ต้องนำค่าเที่ยว ค่าเบี้ยเลี้ยง มาคำนวณค่าชดเชยให้ผมด้วย คุณตูมตาม นามกระเดื่องและคณะ 10 กว่าคน เข้ามาปรึกษาผมจนเต็มห้องทำงานไปหมด เรื่องมีอยู่ว่า คุณตูมตามและคณะนี้ เป็นพนักงานขับรถส่งสินค้าให้กับบริษัทขนส่งใหญ่รายหนึ่ง วันหนึ่งคุณตูมตามและคณะ ได้เข้าร่วมประชุมกลุ่มสหภาพแรงงานขนส่ง ทราบว่านอกจากค่าเที่ยวและค่าเบี้ยเลี้ยงแล้ว ต้องจ่ายค่าล่วงเวลาเพิ่มให้กับพนักงานขับรถด้วย และถ้าถูกเลิกจ้างต้องนำเบี้ยเลี้ยง ค่าเที่ยวนั้น มาคำนวณค่าชดเชยด้วย ..คุณตูมตามกลับมาบอกฝ่ายบริหารและขอความกรุณาให้จ่ายให้ถูกตามที่ผู้นำ สหภาพแจ้ง ฝ่ายบริหารเห็นว่าสหภาพแรงงานเริ่มก่อตัวขึ้นในบ้านของตนและคิดจะตัดไฟเสีย แต่ต้นลม จึงเลิกจ้างคุณตูมตามและคณะโดยจ่ายค่าชดเชยแบบเดิมที่เคยทำมา
อย่างนี้ต้องนำค่าเที่ยว ค่าเบี้ยเลี้ยงมาคำนวณจ่ายค่าชดเชยให้ผมด้วย ไม่งั้นผมฟ้องแหลก? คุณตูมตามและคณะข่มขู่ผม ยังกับว่าผมเป็นฝ่ายบริหารบริษัทนั้น
ท่านทั้งหลายครับ ฉบับก่อนผมบอกไปแล้ว่านายจ้างในธุรกิจขนส่งที่ไม่จ่ายค่าล่วงเวลาให้คน ขับรถนั้น กำลังทำผิดกฎหมายและบอกให้จัดทำตารางโอทีมาตรฐานในการจ่ายให้เหมาะสม..บอกไป แล้ว ไม่รู้ว่าทำกันหรือยัง ถ้าบริษัทไหนยังไม่ทำ ช่วยแจ้งมาที่ผมด้วยครับ ( จะพาลุย.กราบเท้าให้ช่วยจ่าย ) มาฉบับนี้แฟน ๆ ก็ส่งข่าวมาอีกแล้วว่าไม่ได้นำค่าเที่ยว ค่าเบี้ยเลี้ยงมาคำนวณค่าชดเชยอีก
ท่านนายจ้าง ท่านผู้บริหารธุรกิจขนส่งทุกท่านครับ ได้โปรดฟังผมสักนิดเถอะ ขณะนี้สภาแรงงานยานยนต์กำลังขยายเครือข่ายให้มีการจัดตั้งสหภาพแรงงานที่ เกี่ยวข้องกับรถยนต์ให้ครบทุกบริษัท เพื่อให้การจ้างงาน และผลตอบแทนการทำงานต่าง ๆ เป็นไปในทางเดียวกัน ถ้ามีเหตุการณ์ผิดปกติก็จะเคลื่อนไหว กระเพื่อมใหญ่ ๆ พร้อมกัน..นายจ้าง ผู้บริหารทั้งหลายจึงต้องใส่ใจ ติดตามเป็นพิเศษ
อะไรที่เป็นเงื่อนไขสงครามในบ้าน เช่น ความไม่ถูกต้องตามกฎหมาย จ่ายงานไม่เป็นธรรม การเล่นพรรคเล่นพวก การพูดเหยียดหยามกันยังกับวัว ควายหรือตัวเงินตัวทอง การจ่ายเงินผิด ๆ ถูก ๆ ขอให้แก้ไข จัดการให้เรียบร้อย อย่าให้ผู้นำสหภาพแรงงานนำมาเป็นเงื่อนไขสงครามตั้งสหภาพและโจมตีท่านได้ บริหาร จัดการแรงงานสัมพันธ์เชิงรุก รู้ก่อน ทำก่อน ให้ก่อน ผลดีจะเกิดก่อน สหภาพนั้นแม้จะห้ามไม่ได้แต่ก็พอคุมกำเนิดไปได้ระยะหนึ่งจนกว่าจะพร้อม มากกว่านี้หรือ ถ้าคุยกันแบบทวิภาคีในรูปอื่นๆ ได้ก็จะเป็นการดีกว่าการเจรจาข้อเรียกร้องของสหภาพแรงงาน
มาดูกรณีของคุณตูมตาม นามกระเดื่องและคณะต่อครับ..ต้องดูข้อเท็จจริงและเจตนารมณ์ของเงินค่าเที่ยว ค่าเบี้ยเลี้ยงนั้นก่อนว่ามีการจ่าย มีเงื่อนไขอย่างไร ?
ถ้าจ่ายเป็นค่าตอบแทนการทำงาน จ่ายเพื่อจูงใจให้ลูกจ้างทำงาน จ่ายสม่ำเสมอ จำนวนแน่นอน เงินนั้นเป็นค่าจ้าง ต้องนำมาคำนวณค่าชดเชย ตามแนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่ว่า ค่าเที่ยวและค่าคอมมิชชั่น ที่นายจ้างจ่ายให้ทุกคนที่ออกทำงานตามหน้าที่ของตน เป็นจำนวนที่แน่นอน จึงเป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้าง ตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน มาตรา 5 ต้องนำมาคำนวณค่าชดเชย คำพิพากษา เลขที่ 5394-5404/2547
ถ้าจ่ายเป็นครั้งคราว จ่ายเพื่อช่วยเหลือค่าอาหาร จ่ายโดยมีเงื่อนไขเช่น ถ้าส่งสินค้าตรงเวลาหรือใช้น้ำมันไม่เกินกำหนด จะได้ 1000 บาท ถ้าส่งไม่ทัน น้ำมันเกินไม่ได้ การลากตู้กลับถ้ามีสินค้ากลับมาด้วย ได้พิเศษ 500 บาท ถ้าลากตู้เปล่า ไม่ได้ เป็นต้นนั้น ถือว่าไม่ใช่ค่าจ้าง ไม่ต้องนำมาคำนวณค่าชดเชย ตามแนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่ว่า เงินที่จ่ายเป็นค่าขนส่งสินค้าให้ถึงลูกค้าตรงเวลาและใช้น้ำมันไม่เกินอัตรา ที่กำหนด จึงจ่ายให้ ถ้าเกินไม่จ่าย หรือการลากตู้เปล่าไม่ได้เงินค่าเที่ยว เงินค่าเที่ยว หรือ เบี้ยเลี้ยง จึงไม่ใช่ค่าจ้าง ไม่ต้องนำไปคำนวณค่าชดเชย ตามแนวคำพิพากษา เลขที่ 6026-6048/2548
สรุปว่า ถ้ากรณีของคุณตูมตาม และคณะเป็นแบบที่ 1 ก็เป็นค่าจ้าง ถ้าเป็นแบบที่ 2 ก็ไม่ใช่ค่าจ้างจะมีผลต่างกัน ต้องนำเอกสารและวิธีปฏิบัติมาดูรายละเอียดอีกครั้งหนึ่ง จึงจะแนะนำได้ถูกต้องครับ บางทีรายละเอียดอาจจะต่างไปจากทั้ง 2 แบบนี้ เป็นแบบที่ 3 ที่ 4 โผล่มาอีกตามการพลิกแพลงของนายจ้าง
ท่านที่เป็นนายจ้าง ผู้บริหาร ผู้นำแรงงาน พนักงานับรถทุกท่านครับ การทำงานร่วมกันนั้นจะต้องพึ่งพา เอื้อเฟื้อต่อกันทั้ง 2 ฝ่าย และมีระบบแรงงานสัมพันธ์เชิงรุกที่ดีต่อกัน ก็จะทำให้เกิดความสงบสุขและเจริญก้าวหน้าไปได้
ปัญหาพื้นฐาน แค่ทำให้ถูกกฎหมายยังไม่แก้ไข? ปัญหาใหญ่ ๆ จะแก้ได้อย่างไร ?? ?
ที่มา : http://www.peoplevalue.co.th/
